Implant nie choruje na próchnicę — i to tworzy złudne wrażenie, że nie trzeba o niego dbać. W rzeczywistości tkanki wokół implantu są bardziej wrażliwe niż wokół własnego zęba: ząb naturalny ma ozębną z własnym ukrwieniem i ochroną immunologiczną, a implant jej nie ma. Dlatego infekcja rozprzestrzenia się szybciej.
Mucositis okołowszczepowe — zapalenie wyłącznie tkanek miękkich wokół implantu. Dziąsło jest czerwone, obrzęknięte, krwawi przy myciu. Kość jeszcze nie została utracona. Ten stan jest odwracalny: profesjonalne oczyszczenie i poprawiona higiena przywracają tkanki do normy.
Periimplantitis — zapalenie objęło kość, która zaczęła się resorbować wokół implantu. Utracona kość sama się nie odbuduje. Tu leczenie jest trudniejsze, a rokowanie zależy od zakresu ubytku.
Kluczowy wniosek: wszystko rozstrzyga się na etapie mucositis, i właśnie dlatego regularne przeglądy są tak ważne.
Ból we wczesnych stadiach zwykle nie występuje. Dlatego pacjenci zgłaszają się późno — gdy pojawia się już ruchomość.
Najistotniejsze to zła higiena, palenie i przebyta paradontoza. Jeśli straciłeś własne zęby właśnie z powodu paradontozy, Twoje ryzyko periimplantitis jest podwyższone — to nie powód, by rezygnować z implantacji, ale powód do surowszego harmonogramu kontroli.
Ryzyko zwiększają też: niewyrównana cukrzyca, resztki cementu pod koroną po osadzeniu, źle dobrana konstrukcja, której nie da się oczyścić, bruksizm bez szyny, niedobór dziąsła zrogowaciałego wokół implantu.
Przy mucositis — profesjonalne oczyszczenie narzędziami, które nie rysują tytanu, opracowanie antyseptyczne i korekta higieny domowej. Zwykle to wystarcza.
Przy periimplantitis dochodzi: mechaniczne oczyszczenie powierzchni implantu, dekontaminacja laserowa lub chemiczna, a ze wskazań — dostęp chirurgiczny z odbudową kości. Czasem zmienia się konstrukcję korony, by strefa stała się dostępna do czyszczenia.
Przy znacznej utracie kości i ruchomości implant się usuwa, miejsce goi, a po kilku miesiącach wszczepia nowy.
Nie. Na etapie mucositis i nawet na początku periimplantitis ból zwykle nie występuje — dlatego pacjenci zgłaszają się późno. Pierwszym zauważalnym objawem jest krwawienie dziąsła wokół korony przy myciu.
Tak, jeśli utrata kości jest niewielka. Wykonuje się mechaniczne oczyszczenie powierzchni implantu, dekontaminację, a w razie potrzeby odbudowę kości. Przy dużej utracie i ruchomości implant się usuwa.
Co 3–4 miesiące na higienizację i raz w roku na zdjęcie kontrolne oceniające poziom kości. To częściej niż standardowe pół roku, bo tkanki wokół implantu są bardziej wrażliwe niż wokół własnego zęba.
W celu uzyskania zaleceń dotyczących diagnostyki i leczenia niezbędna jest konsultacja lekarska. Samoleczenie może być szkodliwe dla Twojego zdrowia.
W celu uzyskania zaleceń dotyczących diagnostyki i leczenia niezbędna jest konsultacja lekarska. Samoleczenie może być szkodliwe dla Twojego zdrowia.
W celu uzyskania zaleceń dotyczących diagnostyki i leczenia niezbędna jest konsultacja lekarska. Samoleczenie może być szkodliwe dla Twojego zdrowia.
