Sedacja to farmakologiczne wyciszenie lęku, przy którym pacjent pozostaje przytomny, oddycha samodzielnie i reaguje na polecenia, ale odbiera zabieg spokojnie i często nie pamięta szczegółów. To nie narkoza — mylenie tych pojęć nie ma sensu: różnią się głębokością, ryzykiem i wymaganiami sprzętowymi.
Sedacja: świadomość zachowana lub przytłumiona, odruchy obronne działają, pacjent oddycha sam, kontakt z lekarzem możliwy. Powrót do formy szybki.
Znieczulenie ogólne: całkowita utrata świadomości i odruchów, potrzebne wspomaganie oddechu, obowiązkowa obecność anestezjologa i zaplecze resuscytacyjne. W stomatologii stosowane rzadko — przy dużym zakresie zabiegu, u dzieci ze szczególnymi potrzebami lub gdy leczenie inaczej nie jest możliwe.
Wziewna (podtlenek azotu, „gaz rozweselający”). Najłagodniejszy wariant. Mieszanka podtlenku azotu z tlenem podawana przez maskę nosową. Efekt po 3–5 minutach, lęk znika, pojawia się uczucie lekkości. Po odłączeniu gazu pacjent wraca do normy w 10–15 minut i może sam jechać do domu. Idealna dla dzieci i przy umiarkowanym lęku.
Doustna. Środek uspokajający w tabletkach na godzinę przed wizytą. Metoda prosta, ale głębokość efektu trudna do przewidzenia.
Dożylna. Najlepiej sterowalna: anestezjolog dawkuje preparat według stanu pacjenta. Nadaje się do długich i obciążających zabiegów. Potrzebna osoba towarzysząca w drodze powrotnej.
Podtlenku azotu nie stosuje się przy zatkanym nosie (pacjent po prostu nie wdycha mieszanki), w pierwszym trymestrze ciąży, przy ciężkiej POChP i niektórych stanach neurologicznych. Sedacja dożylna ma szerszą listę ograniczeń i zawsze wymaga badania anestezjologicznego oraz badań, w tym EKG ze wskazań.
Koniecznie poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, alergiach i chorobach przewlekłych — to wpływa na wybór metody.
Do sedacji dożylnej: nie jeść przez 6 godzin i nie pić przez 2 godziny przed zabiegiem, przyjść z osobą towarzyszącą, nie prowadzić auta przez dobę, założyć wygodne ubranie z luźnymi rękawami. Przy podtlenku azotu wymagania są znacznie łagodniejsze — wystarczy lekki posiłek 2 godziny wcześniej.
Sedacja nie zastępuje znieczulenia miejscowego: znieczulenie i tak się wykonuje, po prostu pacjent spokojnie je znosi.
Przy sedacji świadomość jest zachowana lub przytłumiona, odruchy działają, a pacjent oddycha sam. Przy znieczuleniu ogólnym następuje całkowita utrata świadomości i odruchów, potrzebne jest wspomaganie oddechu i zaplecze resuscytacyjne.
Wziewna podtlenkiem azotu. Efekt po 3–5 minutach, a 10–15 minut po odłączeniu gazu pacjent jest w normie i może sam jechać do domu. Nadaje się dla dzieci i przy umiarkowanym lęku.
Tak. Sedacja znosi lęk, a nie ból — znieczulenie wykonuje się w każdym przypadku, po prostu pacjent spokojnie je znosi.
W celu uzyskania zaleceń dotyczących diagnostyki i leczenia niezbędna jest konsultacja lekarska. Samoleczenie może być szkodliwe dla Twojego zdrowia.
W celu uzyskania zaleceń dotyczących diagnostyki i leczenia niezbędna jest konsultacja lekarska. Samoleczenie może być szkodliwe dla Twojego zdrowia.
W celu uzyskania zaleceń dotyczących diagnostyki i leczenia niezbędna jest konsultacja lekarska. Samoleczenie może być szkodliwe dla Twojego zdrowia.
